BIRITA HANSEN BLOG

mamma hygg! ein rotta...

nú veit eg ikki, hvussu tit hava tað við gnagarum... men er tað nakað, sum kann fáa meg hysteriska, er tað gnagarar... okkurt við stóru tonnunum... og klórutu "bibbunum" sum eg barasta ikki kann taka... í summar vóru vit ein túr í kbh zoo... og júst meðan vit vóru har, kundu børnini sleppa at nerta, bera, læra meiri um GNAGARAR... Betuel stillaði seg sjálvandi allar fremst og helt seg framat...

man roynir at vera ein góð mamma, og ikki yvirføra tær ræðslur man hevur á børnini (t.d. situr sonurin altíð við vindeyga í flúgvarinum og pápin undir liðini á honum, so hann sum minst verður ávirkaður av míni flúgviræðslu...) men henda dagin setti eg meg so saman við honum at lurta eftir "bóndanum" (sum hann kallaði seg), tá børnini skuldu læra eitt sindur um gnagarar... við neyð og deyð slapp eg undan at halda í tí stóru hvítu rottuni við teimum reyðu eygunum, men tá vit fóru avstað, hevði eg fingið nøkur vísdómsorð frá "bóndanum" um, at rottur eru fittar og kunning um, hvar eg kundi fara á skeið at sleppa av við mína "gnagara-ræðslu"...

tann hvíta rottan við reyðu eygunum var ein laboratoriurotta, sum var púra ófarlig (yeah right!), segði "bóndin"... fyri mær var hon munandi meiri "scary" enn stóra slangan, eg kíndi seinni á degnum....

gleðilig jól...

systkin...

bara fimm dagar eftir... til stytsta dag... eg gleði meg nakað so nógv... er nærum hopleyst at taka myndir hesu ársins tíð, alt ov myrkt... eg blívi rastleys... onkran dag blívur tað slettis ikki ljóst yvirhøvur... og um tað blívur ljóst, er tað bara ljóst eina lítla løtu... 21. desember er kærkomin...

hesi bæði fittu systkini vitjaðu meg nú ein dagin... skuldu hava jólamyndir... havi sagt nei við tey flestu vegna ljósið...men helt eg skuldi royna... vit "timaðu" tað soleiðis, at tað var hampuliga ljóst, faktis var tað í so myrkt... tók nakrar inni, beint við eitt vindeyga, og nakrar í túninum... tað var nú ikki nøkur trupul uppgáva at fáa tey væleydnaði á myndunum (hóast Marius ikki var samdur, tú ert alt ov sjálvkritiskur Mairus :-) ... ljósið var tað truplasta...

Marius...

meet Astrid...

intersport, sportmaster, stadium....

maður mín rennur... hetta hevur við sær, at hann javnan skal hava nýggjar renniskógvar... so at siga hvørja ferð vit eru uttanlands, vita eg og sonurin, at vit sleppa at vitja "intersport, sportmaster, stadium......"

nú eru vit so uttanlands... komu til helsinki hósdagin... og beinanvegin byrjaði tað! fóru í býin, og fyrsti handilin, vit vitjaðu, var intersport... einir asics blivu tiknir av hyllini... teir blivu boygdir á allar møguligar mátar... eg skuldi føla, lyfta... "eru teir ikki lættir, birita? ... fantastiskt!" ... so skuldi hann passa... báðar sjálvandi, man kann ikki bara prøva til annan fótin... og so mugu teir eisini roynast... hann rennir runt í handlinum, runt og runt... hoppar við hvørt... "tað má man, ella veit man ikki við vissu, um tað eru teir røttu"... eg síggi so ongan annan mann renna runt í handlinum á sama hátt!

nú er sunnudagur, og endiliga er tað liðugt! hvussu nógvar ítróttahandlar vit hava vitjað, ja tað havi eg ikki tal á... tað endaði við einum nike air pegasus! 900,- kr., kundi faktis verið verri... hann ivaðist leingi í einum asics fyri 1.400,-...

og nú eru vit so á hotellinum aftur, og har situr hann so glaður... við skógvunum í hondunum sjálvandi!!!